دانلود مقاله ترجمه شده isi

این ترجمه مقاله را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

 

مفهوم طراحی معماری سرویس‌گرا از تلاش‌های قبلی برای پوشش و حفاظت از قابلیت پردازش داده‌ها به روشی که مصرف‌کننده نیازی به دانستن چگونگی یا این که کجا پردازش داده‌ها انجام می‌شود، استنتاج شده است. SOA چند تفاوت با روش‌های قبلی دارد.

استاندارد‌های باز مبتنی بر XML

در ابتدا یک مجموعه از استاندارد‌های باز مبتنی بر XML که به خوبی تکامل یافته‌اند همه‌چیز را از شرح سرویس تعریف می‌کنند (برای مثال WSDL- زبان توصیف سرویس‌ها)، که این برای ارتباط با سرویس (برای مثال SOAP و انتقال امورخارجه بازنمودی  – REST )، برای کشف و اتصال به سرویس (برای مثال توصیف، کشف و یکپارچه‌سازی جهانی-UDDI )، برای جزئیات بیشتر در مورد ترکیب سرویس‌ها برای ایجاد سرویس‌های مرکب، اتمام معامله، و امنیت. این‌ها لایه‌های عملکرد می‌باشند، که به نوبه‌ی خود در یک پشته‌ی معماری سازماندهی شده‌اند؛ یک درگاه سرویس شرکتی یک تحقق از این قابلیت جمعی در پلت‌فرم نرم‌افزاری است.

دوما حوزه‌ی عملیاتی سرویس می‌تواند از پایین‌ترین سطح یا دانه‌ریز تا عملکردی باشد که مستقیما در حوزه نگاشت می‌شود، و برای کاربران کسب‌وکار جالب است. سوما ابزارهایی که برای ارتباط با سرویس‌ها است، بدون در نظر گرفتن حوزه، یک پروتکل داخلی است. این به این معنا است که کجا وتوسط چه کسی سرویس انجام شده است که این در اصل توسط در دسترسی، برد، و قابلیت اعتماد اینترنت محدود شده است. مکان واقعی سرویس برای کاربر واضح است، و به دلیل این که یک سرویس میانی به طور مستقیم در هنگام فراخوانی سرویس اتفاق می‌افتد، این مکان می‌تواند به تایز روی کاربر تغییر کند.

پردازش واقعی

پردازش واقعی نیز می‌تواند بدون تحت تاثیر قرار دادن کاربر تغییر کند زیرا واسط سرویس همان باقی می‌ماند؛ برای کاربر، پردازش یک باکس سیاه است که محتویاتش توسط مشابه زمخت توافق سطح سرویس تعریف می‌شود. در واقع هیچ الزامی برای این که یک کامپیوتر سرویس را فراهم کند وجود ندارد، تنها تبادل اطلاعات برای سرویس با استفاده از استاندارد ، پیام‌های مبتنی بر XML در پروتکل اینترنت مانند HTML و SMTP انجام می‌شود. در حالی که این پروتکل‌ها می‌توانند در شبکه‌ها خصوصی و عمومی استفاده شوند، حتی اگر بسیاری از شرکت‌ها تصمیم به پردازش آنها در شبکه‌های خصوصی با استفاده از پروتکل‌های انتقال مبتنی بر شبکه بگیرند.

قابلیت SOA

قابلیت SOA  از جنبه‌های متفاوتی قابل رویت است. از جنبه‌ی IT، SOA یک راه دیگر و جدیدی برای کار با مسائل قدیمی استفاده مجدد، نگهداری و یکپارچه‌سازی برنامه‌ی شرکتی را پیشنهاد می‌دهد. برای مدیران کسب‌وکار معاملاتی، SOA یک ابزاری را برای قرار دادن  سرویس‌های قادرسازی IT فراهم می‌کند که بهتر در خدمت کلاینت‌های داخلی   خارجی خود هستند، برای مثال سازماندهی و  در دسترسی بهبود یافته در داده‌های سازمانی و فراسازمانی، معاملات کلاینت افزایش یافته، و اجرای فرآیند-کسب‌وکار موثرتر. و برای رهبران شرکت‌ها، SOA امکان تراز کردن ساختار سازمانی برای رسیدن به یک جریان بهتر و در دسترسی افزایش یافته در کنترل، جریان های ارزش کاربر به کاربر، اضافه کردن ارزش روی نیمی از کلاینت‌ها و تامین‌کننده‌ها را فراهم می‌سازد.

در حالی که مشاوران، فروشندگان، و برخی از پیشگامانی فناوری اطلاعات SOA بعنوان شی بزرگ بعدی تبلیغ کرده‌اند اما نشریات حرفه‌ای متذکر شکست بسیاری از تلاش‌ها برای دستیابی به اهداف سازمانی و ارائه بازگشت در سرمایه گذاری شده‌اند، تا آنجا که مرگ SOA  را اعلان کرده‌اند. با این حال ما باور داریم که این شکست‌ها می‌توانند توسط فریم کاری SOA فعلی توضیح داده شود که این برای محاسبه‌ی تحرک‌های متفاوت برای استفاده‌ی SOA توسط مدیران IT، مدیران کسب‌وکار و صاحبان‌ شرکت‌ها است. برای بررسی این شکاف، ما یک مدل به کمال رسیده از SOA را پیشنهاد می‌دهیم که قابلیت پایه‌ای یکپارچه‌سازی مدل به کمال رسیده را انتخاب می‌کند اما انتقال متناوب از IT به تحرک های مبتنی بر شرکت را بازتاب می‌کند.


Service-Oriented Architecture Maturity

While some have touted service-oriented architecture as “the next big thing,” many SOA efforts have failed to achieve organizational objectives. A proposed new SOA maturity model addresses this gap by accounting for the different  motivations for SOA adoption by IT administrators, business managers, and enterprise leaders.

این ترجمه مقاله را با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

درباره احسان رضایی

سفارش ترجمه آنلاین خدمات ترجمه مقاله isi به صورت فوری کاهش هزینه و زمان در سفارش ترجمه آنلاین

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *